Na het laatste bericht op 20 juli j.l. is het weer zover…
We kunnen weer bloggen! Web-log is weer online.
Maaar nu zit ik wel met een probleem. Een groot probleem!
Hoe moet ik nu bloggen terwijl ik aan het Wordfeuden ben?
Nou?
Iemand?
Pfff….
Ik wil u graag even op de hoogte brengen van een grote verandering in ons gezin.
Ik bedoel… we waren vorige week nog met 7.
Ik snap best wel dat een paar maanden geleden de verandering van 8 naar 7 best wel heftig was voor sommige bewoners van dit huis.
En ik heb vanaf die tijd af en toe en heel soms wel eens een paar gesprekken opgevangen tussen onze mede-bewoners.
Maar dat de nood nou zo ontzettend hoog was heb ik in ieder geval nooit begrepen.
We hadden het toch best wel goed zo met z'n zevenen?
Nee dus.
Nou, vooruit dan maar. Ik zal u niet langer in spanning houden.
Dit is de nieuwe bewoner…
En dan die naam!
Ze heet Winnie! Winnie de Poes.
Mmmm… ik weet het nog niet hoor.
En ziet u dat bakje waar ze in zit? Dat moest ik natuurlijk ook even uitproberen…
Zie je wel? Past prima!
Jaloers? Ikke niet….
Simba.
Het is vrijdag.
En geen gewone vrijdag, want schoonzus-lief uit Curaxe7ao komt vandaag!
Ik moest helaas werken (collega op vakantie, geen vervanging, dus geen ontvangst op Schiphol).
Om 11.19 uur telefoon. Ze wil je even zien want anders wordt het pas dinsdag voordat ze weer in Harderwijk is, dus kunnen we even langs komen? Ja, natuurlijk! Dinsdag is namelijk manlief jarig. Vandaar dat we woensdag heerlijk vrij zijn. Kunnen we even doorhalen x92s avonds zonder op de tijd te letten.
Dus daar komen ze. Mijn vader en schoonzus-lief door de deur van mijn kantoor. Ik sta op en omhels haar want ik heb haar gemist sinds november vorig jaar. En met dat ik haar omhels steekt broer zijn hoofd om de hoek! Mijn oudste broer die ik al niet meer gezien had sinds september vorig jaar ( en toen al veels te weinig want toen was ie zo druk met van alles regelen voor de container die naar Curaxe7ao zou vertrekken). Nou, en toen schrok ik dus heel erg en moest ik huilen. Want daar stond ie dus gewoon hier, in mijn kantoor. Zomaar. Mijn broer-lief.
x92s Avonds hebben we even bijgeborreld en was het weer net als vanouds. En dat was goed. Dat was heerlijk. Even niet skypen maar gewoon face-to-face. Kon dat maar het hele jaar door.
Het is heerlijk om hem (en haar!) weer even in real-life te zien en aan te raken.
De plannen zijn gemaakt, zoon-lief gaat en wij komen in januari om ons 20-jarig getrouwd zijn/bestaan te vieren op Curaxe7ao! Ja. We gaan! In januari. Geen andere provincie in Nederland na Limburg, Groningen, Zeeland en Overijssel, maar een vliegreis naar Curaxe7ao en 2 weken genieten!
Komende week gaan we gewoon boeken.
Curaxe7aox85 here we come!
(heb ik wel genoeg jurkjes/korte broeken/t-shirts ???)
Gxe9
Het is vrijdag.
En geen gewone vrijdag, want schoonzus-lief uit Curaçao komt vandaag!
Ik moest helaas werken (collega op vakantie, geen vervanging, dus geen ontvangst op Schiphol).
Om 11.19 uur telefoon. Ze wil je even zien want anders wordt het pas dinsdag voordat ze weer in Harderwijk is, dus kunnen we even langs komen? Ja, natuurlijk! Dinsdag is namelijk manlief jarig. Vandaar dat we woensdag heerlijk vrij zijn. Kunnen we even doorhalen ’s avonds zonder op de tijd te letten.
Dus daar komen ze. Mijn vader en schoonzus-lief door de deur van mijn kantoor. Ik sta op en omhels haar want ik heb haar gemist sinds november vorig jaar. En met dat ik haar omhels steekt broer zijn hoofd om de hoek! Mijn oudste broer die ik al niet meer gezien had sinds september vorig jaar ( en toen al veels te weinig want toen was ie zo druk met van alles regelen voor de container die naar Curaçao zou vertrekken). Nou, en toen schrok ik dus heel erg en moest ik huilen. Want daar stond ie dus gewoon hier, in mijn kantoor. Zomaar. Mijn broer-lief.
’s Avonds hebben we even bijgeborreld en was het weer net als vanouds. En dat was goed. Dat was heerlijk. Even niet skypen maar gewoon face-to-face. Kon dat maar het hele jaar door.
Het is heerlijk om hem (en haar!) weer even in real-life te zien en aan te raken.
De plannen zijn gemaakt, zoon-lief gaat en wij komen in januari om ons 20-jarig getrouwd zijn/bestaan te vieren op Curaçao! Ja. We gaan! In januari. Geen andere provincie in Nederland na Limburg, Groningen, Zeeland en Overijssel, maar een vliegreis naar Curaçao en 2 weken genieten!
Komende week gaan we gewoon boeken.
Curaçao… here we come!
(heb ik wel genoeg jurkjes/korte broeken/t-shirts ???)
Gé
Er was eens een middelste. Met dyslexie. En geen zin om te leren. Op school.
Er was eens een middelste waar ik mij toch wel zorgen om maakte, die alles leuk vindt behalve leren voor school. Die mij, voor het afgelopen schooljaar, nog plechtig beloofde om er alles aan te doen om het dit laatste jaar makkelijker te maken door te leren. Ja, jax85
Nou dat gebeurde dus niet. (Alleen in sprookjes toch?)
Hij ging dus het examen in met voor alles ongeveer gemiddeld een vijf.
Met zijn proefexamens haalde hij voor alles ongeveer een vijf.
Tja, dan ga je het niet redden dus na 5 jaar VMBO.
Het noodscenario werd van stal gehaald een dag voor de uitslag: zijn mentor belde en heeft hem naar school gehaald. De afspraak werd gemaakt. Als je niet genoeg punten hebt gehaald dan mag je je praktijk examen overdoen, dan heb je in ieder geval een paar compensatiepunten en met een eventuele herexamen haal je het misschien dan toch. Kind blij. Mentor blij. Moeder blij.
Toen kwam de woensdag. (Ja, vorige week dusx85 ik moest nog even bekomen van de schrik voordat ik deze blog ging schrijvenx85.)
Tot 15.30 uur kon/zou er gebeld worden.
Ik ben gewoon gaan werken natuurlijk, hij zou thuis de telefoon in de gaten houden. Ik sms-te hem nog om 14.30 uur. x93Nog geen telefoontje gehad?x94 totaal in de veronderstelling dat er al lang gebeld was.
Hij sms-te terug: x93Nee nog niet, WTFx94. De omschrijving voor de afkorting WTF is in pubertaal ongeveer: nee, verdikkeme, zit ik hier de hele dag met de telefoon in mijn broekzak te wachten en nog geen bericht. Ongeveer dan dus.
Om 15.00 uur was ik thuis. Nog geen telefoontje gehad. Ik nog even voor de zekerheid nagekeken of de telefoon het xfcberhaupt wel deed. En ja, hij deed het wel. Raar.
Om 15.15 uur kon hij het niet meer houden en is richting school vertrokken. Ik ondertussen naar de website van school gegaan. Daar stond geschreven dat het geen zin had om voor 16.00 uur naar school te gaan. Om 16.00 uur zou de lijst met geslaagd/niet geslaagd opgehangen worden aan de deur.
Daar kwam middelste dus ook achter, want hij sms-te: x93Op school mag tot half 5 niet hier komen WTFx94 oftewel voor degene die geen dyslexies kunnen lezen: Wel verdikkeme, ik mag tot 16.30 uur niet eens op het schoolplein komen!
Om 15.51 uur smst hij: ben ik nou geslaagd? Later bleek dat een vriendin dit had gestuurd want ik was al bang dat zijn dyslexie hem in de steek had gelaten zo aan het eind van zijn schoolcarrixe8re.
Om 16.10 uur bel ik hem (want vanaf 16.00 uur) zou de lijst er hangenx85 ik kreeg te horen dat ie nog in het park naast de school zat te wachten tot 16.30 uur. Dus ik vertel hem dat vanaf 16.00 uur de lijst er zou hangen en terwijl ik hem bel was daar zomaar ineens de lijst op de website. Waar ik al vanaf 15.59 uur op zat te klikken.
En daar stond zwart op wit: H.eek, T.omas, Harderwijk: geslaagd.
Nou ja zeg. Ik heb toch wel even enige minuten naar het scherm lopen staren. Ondertussen middelste aan de telefoon en hem gewoon naar school gestuurd zodat hij het zelf kon lezen.
Om 16.32 uur kwam het bij hem ook door want hij sms-te: Geslaagd!
Om 16.36 uur sms-te hij: Omg (dat betekend zoiets als: Jeetje heex85 het is niet te geloven!
Om 16.40 uur was hij hier achter het huis om ons te omhelzen maar hij was nog niet bij de mentor geweest (daar moest ie zijn om 16.30 uur) dus hebben we hem weer vrolijk terug gestuurd naar school. (Gelukkig maar dat we dichtbij wonen!).
En om 17.12 uur sms-te hij: Half jaar Curasou! Yeay xxx. Dat betekend dus dat hij inderdaad een half jaar gaat werken bij mijn broer-lief op Curaxe7ao.
Het bleek dus later, nadat wij zijn cijferlijst hadden gezien dat hij voor zijn examens gemiddeld een zes had gehaald en dus gewoon geslaagd was.
Alle noodscenariox92s konden opgeborgen worden want middelste had het gewoon in 1x gehaald.
En moeders was trots.
Heel trots.
Gxe9
(Middelste met (huis)vriendin I.ris (ook geslaagd!)
Er was eens een middelste. Met dyslexie. En geen zin om te leren. Op school.
Er was eens een middelste waar ik mij toch wel zorgen om maakte, die alles leuk vindt behalve leren voor school. Die mij, voor het afgelopen schooljaar, nog plechtig beloofde om er alles aan te doen om het dit laatste jaar makkelijker te maken door te leren. Ja, ja…
Nou dat gebeurde dus niet. (Alleen in sprookjes toch?)
Hij ging dus het examen in met voor alles ongeveer gemiddeld een vijf.
Met zijn proefexamens haalde hij voor alles ongeveer een vijf.
Tja, dan ga je het niet redden dus na 5 jaar VMBO.
Het noodscenario werd van stal gehaald een dag voor de uitslag: zijn mentor belde en heeft hem naar school gehaald. De afspraak werd gemaakt. Als je niet genoeg punten hebt gehaald dan mag je je praktijk examen overdoen, dan heb je in ieder geval een paar compensatiepunten en met een eventuele herexamen haal je het misschien dan toch. Kind blij. Mentor blij. Moeder blij.
Toen kwam de woensdag. (Ja, vorige week dus… ik moest nog even bekomen van de schrik voordat ik deze blog ging schrijven….)
Tot 15.30 uur kon/zou er gebeld worden.
Ik ben gewoon gaan werken natuurlijk, hij zou thuis de telefoon in de gaten houden. Ik sms-te hem nog om 14.30 uur. “Nog geen telefoontje gehad?†totaal in de veronderstelling dat er al lang gebeld was.
Hij sms-te terug: “Nee nog niet, WTFâ€. De omschrijving voor de afkorting WTF is in pubertaal ongeveer: nee, verdikkeme, zit ik hier de hele dag met de telefoon in mijn broekzak te wachten en nog geen bericht. Ongeveer dan dus.
Om 15.00 uur was ik thuis. Nog geen telefoontje gehad. Ik nog even voor de zekerheid nagekeken of de telefoon het überhaupt wel deed. En ja, hij deed het wel. Raar.
Om 15.15 uur kon hij het niet meer houden en is richting school vertrokken. Ik ondertussen naar de website van school gegaan. Daar stond geschreven dat het geen zin had om voor 16.00 uur naar school te gaan. Om 16.00 uur zou de lijst met geslaagd/niet geslaagd opgehangen worden aan de deur.
Daar kwam middelste dus ook achter, want hij sms-te: “Op school mag tot half 5 niet hier komen WTF†oftewel voor degene die geen dyslexies kunnen lezen: Wel verdikkeme, ik mag tot 16.30 uur niet eens op het schoolplein komen!
Om 15.51 uur smst hij: ben ik nou geslaagd? Later bleek dat een vriendin dit had gestuurd want ik was al bang dat zijn dyslexie hem in de steek had gelaten zo aan het eind van zijn schoolcarrière.
Om 16.10 uur bel ik hem (want vanaf 16.00 uur) zou de lijst er hangen… ik kreeg te horen dat ie nog in het park naast de school zat te wachten tot 16.30 uur. Dus ik vertel hem dat vanaf 16.00 uur de lijst er zou hangen en terwijl ik hem bel was daar zomaar ineens de lijst op de website. Waar ik al vanaf 15.59 uur op zat te klikken.
En daar stond zwart op wit: H.eek, T.omas, Harderwijk: geslaagd.
Nou ja zeg. Ik heb toch wel even enige minuten naar het scherm lopen staren. Ondertussen middelste aan de telefoon en hem gewoon naar school gestuurd zodat hij het zelf kon lezen.
Om 16.32 uur kwam het bij hem ook door want hij sms-te: Geslaagd!
Om 16.36 uur sms-te hij: Omg (dat betekend zoiets als: Jeetje hee… het is niet te geloven!
Om 16.40 uur was hij hier achter het huis om ons te omhelzen maar hij was nog niet bij de mentor geweest (daar moest ie zijn om 16.30 uur) dus hebben we hem weer vrolijk terug gestuurd naar school. (Gelukkig maar dat we dichtbij wonen!).
En om 17.12 uur sms-te hij: Half jaar Curasou! Yeay xxx. Dat betekend dus dat hij inderdaad een half jaar gaat werken bij mijn broer-lief op Curaçao.
Het bleek dus later, nadat wij zijn cijferlijst hadden gezien dat hij voor zijn examens gemiddeld een zes had gehaald en dus gewoon geslaagd was.
Alle noodscenario’s konden opgeborgen worden want middelste had het gewoon in 1x gehaald.
En moeders was trots.
Heel trots.
Gé
(Middelste met (huis)vriendin I.ris (ook geslaagd!)
Dag lieve jongste.
Er gaat dit jaar heel veel veranderen in je leven. Je gaat weg van je vertrouwde basisschool en klasgenoten. Het middelbaaronderwijs komt na de zomervakantie. Ik blijf het een vreemde gedachte vinden dat jij, mijn jongste, daar naar toe gaat. Dat je daar al aan toe bent. Het lijkt namelijk in mijn gedachten nog niet zo heel lang geleden dat ik je wegbracht voor de eerste schooldag. Een klein wijs kleutertje was je. En wijs ben je nog steeds, een kleuter al lang niet meer. Je weet zo goed wat je wilt en hoe je het wilt, Je was (en bent nog steeds) ons cadeautje. Je hebt een aparte humor en af en toe denk ik wel eens: waar heeft ie het van? Je bent slim en doet je eigen ding. Nee is nee. Ja is ja. Zelfstandig staat over je hele lijf heen geschreven. Het zal voor jou niet altijd makkelijk zijn om op te groeien in dit huis met 2 oudere broers die het heerlijk vinden om jou te plagen. Maar een knuffel voor je moeder (als niemand het ziet) heb je gelukkig nog altijd wel. Ik hoop voor je dat je kan omgaan met de uitdaging van de volgende stap in jouw leven. Blijf wie je bent en ga er voor. Wij zijn er voor je, altijd!
Dag lieve middelste.
Je zit midden in je examens. En ik hou mijn hart vast. Ik hoop zo ontzettend voor je dat het goed gaat en ik weet dat jij dat ook hoopt. Na 5 jaar op deze school ben je er zo ontzettend klaar mee en weten we allemaal al zo lang dat school niets voor jou is. Met je handen werken is wat je wil en gelukkig kan je dat ook. Alleen is een diploma in deze maatschappij wel heel erg belangrijk. Een maatschappij waar het voor jou best wel moeilijk is om te overleven. Jouw dyslexie is geen kattenpis en dat wordt jammergenoeg niet door iedereen begrepen. Ik ben trots op je als je tegen je broertje zegt dat hij het al zo goed kan (lezen en schrijven) maar het maakt me ook verdrietig. Want ik gun het jou namelijk ook! Je bent een lieverd, heel sociaal, af en toe echt een middelste (als oudste of jongste je zitten te stangen), te goedgelovig, maar bovenal positief! Dat je af en toe even uit je slof schiet als je het niet begrijpt snap ik best wel. Straks ga je (misschien) een half jaar naar Curaxe7ao om bij je oom te gaan werken. Even geen school maar gewoon werken. Wij denken dat het goed voor je is, maar wat zal ik je missen aan tafel! Jouw humor maar ook je nukken maken wie je bent. Jouw ogen zijn nooit een geheim voor mij, ik zie het meteen. Lieve middelste, ik wens je heel veel geluk en succes in jouw toekomst!
Dag lieve oudste.
Voor jou veranderd er eigenlijk niet zo heel veel dit jaar. Je ben alleen straks een heel jaar aan het werk. Als militair. Je bent (as we speak) 3 weken weggeweest (Duitsland en toch nog een weekend thuis) en ik mis je! Loslaten moet deze moeder dus toch echt nog wel even leren! Ik weet dat je af en toe denkt: daar heb je haar weerx85 als ik weer eens begin over je financixeble situatie. Maar lieve oudste, dat doe ik alleen maar om je te behoeden voor de fouten die je ouders ooit hebben gemaakt. Nu is het de tijd om te gaan sparen voor je toekomst! Maar genoeg daar over, je weet heel goed wat ik bedoel. (Ja,ja,jax85denk je nux85!) Je bent lief, hebt lieve vrienden, je bent altijd zeer aanwezig en brengt behoorlijk veel leven in de brouwerij. Je hebt het naar je zin op je werk, je geniet van de complimenten die je daar krijgt en had ik al gezegd dat je zeer aanwezig bent? Je brengt af en toe je broers tot wanhoop, je ouders trouwens ook, een serieus gesprek ga je niet uit de weg en je bent heel beschermend naar je naasten. Dat zijn goede eigenschappen lief! Hou ze vast. Ook al zeuren wij vast heel vaak in jou ogen, we hebben zo ontzettend het beste met je voor! Ga door met je leven zoals je nu leeft (geef alleen iets minder geld uit aan onzin dingen) en alles sal reg kom! We houden van je.
Dag lieve manlief,
Ik hou van je. Meer woorden hoef ik eigenlijk niet te zeggen. Je bent mijn steun en toeverlaat. Mijn rots in de branding. Mijn hoop in bange dagen. Dank je wel dat je het al (bijna) 20 jaar met mij uit houdt. Je bent gewoon mijn manlief en niemand zal daar ooit tussenkomen!
Gxe9
Zijn het de hormonen? Ik ben natuurlijk de 39+ allang gepasseerd… Maar het feit is gewoon dat ik op dit moment as we speak al ruim 19 uur wakker ben. En dan bedoel ik dus KLAARwakker.
Manliefs wekker ging vanmorgen om half 7 en toen ging mijn brein op ON en het is nu…. 1.41 uur en mijn brein weigert gewoon om OFF te gaan!
Nou, dan maar even de tijd nuttig besteden en een (b)logje plaatsen. Want dat heb ik de laatste tijd een beetje niet gedaan zeg maar…
De naam "Heek…1x per week (of soms vaker)" kan ik beter veranderen in "Heek… soms of helemaal niet". En dat moest ik dus even opzoeken ja… hoe mijn blog ookalweer heet… (schaam).
Even een update dan maar?
Oudste: zit op dit moment in Duitsland (3 weken) en denkt rijk terug te komen (vakantiegeld en buitenland-toelage)
Middelste: volgende week eind-examen. Leren? Huh????
Jongste: heeft een super-rol in de musical van groep 8. Hij mag de hele voorstelling zitten op het podium. (En doet verder dus niets…we gaan het filmen!)
Manlief: zegt dat ie goed in z'n vel zit. Mmmm…
En ik? Ik ben gewoon wakker en er is gewoon niets aan de hand en dit is gewoon normaal.
Dat het bed afentoe zeik-nat is van mijn zweet hoort er toch gewoon bij? Dat ik na het fietsen naar mijn werk (5 minuten) even een t-shirt moet verwisselen is toch normaal? Dat ik dus zoals nu uren wakker ben is een heel gewoon verschijnsel toch? Welke vrouw heeft dat nou niet? Ik bedoel maar… ik ben heel normaal!
Maar goed…. nog leuke vooruitzichten? JAAAA!!!
Straks (waarschijnlijk juni a.s.) een nieuwe poes/kater in the house! Na de dood van oudste poes (18 jaar!) toch medegedeeld aan manlief samen besloten om een nieuwe poes/misschien wel kater in huis te halen. Uit het asiel. Nou dat zullen de dames die nog over zijn (15 en 17 jaar oud!) zeker waarderen… NOT!
En misschien kan ik binnenkort ook het einde van de verbouwing van de wc en badkamer laten zien! Nou dat zal leuk zijn! Dat het af is. Vooral AF! Want dat is het nog niet namelijk… Er moet nog wat gekit en geschroeft en afgewerkt worden namelijk… En dat gebeurt maar steeds niet door de aannemer van de woningbouwvereniging. Het is werkelijk nu al een enorme verbetering maar van puntje op de i hebben ze geen kaas gegeten. To be continued….
En dan krijgen we straks ook nog het verhaal van de bekeuring van middelste! Die ging op 23 februari j.l. met 2 vrienden "even de "stad in" om 19.50 uur (ongeveer…) gingen ze hier van huis. Een kwartier later waren ze weer thuis. Na een bezoek aan de plaatselijke AH (5 minuten lopen hier vandaan) liepen ze richting stad. De telefoon van xe9xe9n van de vrienden ging en ze stopten even bij een school onderweg. Namen plaats op een muurtje, vriend nam telefoon aan. Er was op dat moment een hevig natte-sneeuw-bui aan de gang…. En hij zei tegen de beller: ooh… de popo's zijn er. (Popo's = politie. Wist ik ook niet maar nu dus wel.) En die aardige politiemensen zeiden meteen tegen de boys… jullie krijgen een bekeuring. En die kregen ze dus ook. Wegens "zich bevinden op verboden grond". Maar goed, om een lang verhaal kort te maken… manlief heeft foto's gemaakt van de situatie en we hebben op dit moment de 2e transactievoorstel binnengekregen (met verhoging van 20 euro). Maar o, o, o, wat voel ik mij schuldig straks als de boys meer moeten betalen dan de 1e transactievoorstel! Want omdat ik met mijn grote mond het er absoluut NIET mee eens ben en het ZO NIET DUIDELIJK aan staat gegeven dat ze zich daar niet mochten bevinden hebben ook die jongens de 1e bekeuring niet betaald. Dus als iemand nog tips heeft????? Alles is welkom. Gelukkig (of niet) hebben wij er geen ervaring mee en hebben eigenlijk geen idee wat nu te doen…
Maar goed, ondertussen ben ik al bijna 20 uur wakker (en nee, helaas nog geen gaap-neigingen, maar ga ik toch maar afronden.)
Ik ga proberen te slapen en wie weet tot snel maar weer?
Trusten.
Gxe9
Luppie 1993 – 2011
Dag lieve knuffel…
Gxe9
Vanmorgen stipt 07.30 uur. Pats…boem…
Geen water. Geen wc. En geen badkamer meer. Voor de komende 2 weken.
Heel fijn als je met 4 mensen in een huis woont (nummer 5 zit op de kazerne deze week. Hij vindt dat niet zo erg na het zien van onderstaande foto's denk ik…)
Onze toiletruimte deze avond:
Ons door-spoel-systeem:
Het ophang-systeem voor de toiletrol:
Dit was is onze badkamer:
Met geweldig uitzicht (JA, we krijgen een raampje!):
En hier komt ooit de wastafel ergens:
Tja, en dan de woonkamer… Er moest namelijk nogal wat kastruimte/bergruimte leeg gemaakt worden:
Heel fijn dus allemaal. En ook zo fijn dat woensdag jongste alweer 12 jaar gaat worden. Visite is welkom maar na 16.30 uur! Of je moet heel erg graag op een dixie naar het toilet willen? Nee, geen foto van…die maak ik deze week nog wel even.
Gelukkig heb ik van hele lieve buren/vrienden de sleutel gekregen (hun verbouwing begint pas op 1 mei) en mag ik daar toiletteren.
Want werkelijk! Ik op een dixie? Dacht ut niet!
Vandaag was dus echt bagger. Knallende koppijn van het lawaai, de stank van de pvc-lijm en 8 hechtingen in mijn mond.
Het kan alleen maar beter worden toch?
Gxe9
©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.